YAŞAYARAK ÖĞRENMEK!!!

[Amisos]

YAŞAYARAK ÖĞRENMEK!!!


 *Bir gün Napolyon düşman askerlerinden kaçarken, bir bakkal dükkânına

 girmiş. Bakkala hemen kendisini saklamasını
 emretmiş. Bakkal da

 Napolyonu müsait bir yere saklayıp, biraz sonra gelen
 düşmanları da 'Az evvel

 biri koşarak şu tarafa kaçtı.' diye
 savuşturmuş. Nihayet biraz sonra Napolyon'un

 muhafızları yetişmişler. Bakkal
 ömründe bir daha karşılaşamayacağı Napolyon'a sormuş:

 'Efendim, af buyurun
 ama merak ettim, ölümle bu denli burun buruna gelmek

 nasıl bir duygu?'
 Napolyon birden öfkelenmiş. 'Sen kim

 oluyorsun da benimle böyle
 dalga geçercesine konuşabiliyorsun?'diye bağırmış.

 Hemen askerlerine,
 Adamcağızı kurşuna dizmelerini emretmiş.

 Askerler bakkalın gözünü bağlayıp,
 karşısına dizilmişler.

 Mermiler namlulara sürülmüş, artık 'ateş' emri
 verilecek... Adamcağız içinden

 'Ah, ne yaptın sen? Şimdi ölüp gideceksin diye
 düşünürken,arkadan bir çift

 el uzanmış, gözündeki bağı açmış.Karşısında
 Napolyon varmış. Tek cümleyle

 cevaplamış Napolyon: 'İşte böyle bir duygu!'
 "Yaşayarak öğrenmek, bedeli en yüksek

 öğrenme biçimidir..."

[Dinç]

Allah acı vermesin kimsenin gönlüne. İnşallah gönül rahatlığıyla yaşar ve öyle de diriliriz.

[pcalav]

yaşayarak öğrenmek en kalıcı sekilde öğrenmenin yolu

[Amisos]

İnşallah hep güzel şeyler öğreniriz. hayattan...